Qirg‘og‘i toraygan qutlug‘ daryoga,

Sho‘ng‘idim, vujudim cho‘g‘lari o‘chdi.

Cho‘zilsam mo‘ysafid, miskin dunyoga,

Ko‘ngilga pishqirgan sokinlik ko‘chdi.

****

Tasavvur qopini ming zarra misol,

Sochib yuborsam men yetti iqlimga.

Ishq deya atalgan anavi dajjol,

Kishan sololmaydi bedor aqlimga.

****

Ortimdan ergashgan soyani quvlab,

Qoshimga yelib kel, ey adoyi qalb.

Ko‘ngilning kesilgan torlarin ulab,

Qonsiz qovjiragan qorachiqdan balq!

****

Qovurg‘am nigohi nafratga to‘la,

Ayriliq hasrati faqat unga xos.

Yolg‘onga evrilgan haqiqat o‘lat.

Beg‘amlik ko‘liga cho‘kmoqda xolos.

****

Ro‘yobga shaylangan ozurda tushning,

Qafasi nuraydi to‘rt tomonidan.

Cho‘qqida qanoti g‘ajilgan qushning,

Dardini tingladim, tomchi qonidan.

****

Tizlagan tuyg‘uning boshini yordim,

Kunlar tundek o‘tar, hasrat bo‘lmasa.

Dardimni mo‘ysafid jomdan sipqordim.

Endi ko‘ngil to‘lmas, qadah to‘lmasa.

 

Sanjar Isomiy