Ey ko‘ngil!

Ey ko‘ngil, shodlikning tomirin kesgan,

Tig‘midim, senga so‘z ato etgan on?

Yoki quyoshmidim, nur sochgan har yon ,

So‘zni g‘amga qorib, qalb tomon esgan?

****

Ey ko‘ngil, bedorman, yallolar surib,

Haq tomon bir bora yuzlanmadi dil.

Tubsiz sarxadsizlik aro in qurib,

Uchib chiqaolmay kechdi necha yil.

****

Ey ko‘ngil, xazonlar oralab yurgan,

Bo‘g‘zida qon qotgan jur’atimmisan?

O‘zlikni topolmay qaqqayib turgan,

G‘orligimdan meros, sur’atimmisan?

****

Ey ko‘ngil, qalbini nafs tushovlagan,

Xirsini opichlab yurganni ko‘rding.

Faqirning rizqini changallab yegan,

Bir jonga ming saroy qurganni ko‘rding.

****

Ey ko‘ngil, ko‘zlarim qarida turib,

Shamshirin qayragan g‘animsan menga.

Shoir peshtoqini ko‘ksiga urib,

Ichi bo‘shab qolgan tanimsan menga.

****

Ey ko‘ngil nafas ol, ayshing surmasang,

Shoirga shodliklar nishin suqmaydi.

O‘tkinchi dunyoga yuzni burmasang,

Qurshagan taningdan shoir chiqmaydi.

Sanjar ISOMIY

Samarqand davlat universiteti

kimyo fakulteti talabasi